Ben aslında pembeyi sevmem bile.. gerçi makyaj malzemelerimin çoğu pembe ve tonları düşünücek olursam, neden bunu gelipte seçtim ki şimdi? Neyse, değişiklik arıyorum demek ki ya da kendimi bile tanımıyorum. Ayrıca "k" sı basmayan bir klavyede yazmanın zorluğu ne kadar çokmuş meğersem.. Aslında basmıyor değil anlaşılacağı üzere, sadece zorlaman gerekiyor ki bu da can sıkıcı bir durum. Yazılarımda ki bütün "k" lar gözüme batmaya başladı -_-
Bu blogu okuyacak insan olacak mı onu dahi bilmiyorum, gerçi kimseye de söylemeyeceğim "ben böyle bir şey yazıyorum, hoho!" diye, gerek görmüyorum çünkü birinin okumasına. Uzun zamandır yazmayı bırakmıştım zaten ama az önce ortaokul ve lisede yazdıklarıma bakınca bir anda neden bıraktığımı anlamadığımı fark ettim. Yani büyük bir ihtimalle 1 ay ya da daha kısa bir süre içerisinde bundan da sıkılacağım ve bırakacağım ama yine de belli olmaz değil mi? Yani... her şeyi düşünmek lazım.
Okulum başlıyor, mutlu muyum, mutsuz muyum neyim bende bilmiyorum şu anda. Üniversiteye gitmenin güzel getirileri olduğu kadar benden aldığı bir çok şeyde var aslında... Örnek vermem gerekirse, yolda kaybettiğim zaman ve eve döndüğümde ki o pis, zorlayan yorgunluk hissi. Eh, ders çalışmanın hevesini alıp götüren şeyler bunlar yapacak bir şey yok. Okuduğum bölüm çok zor bir bölüm ne yalan söyleyeyim. Tabii şimdi herkese öyle geliyordur ama bunu bana söyleyen kişiler bizzat başka bölümler olunca.. ister istemez inanıveriyorum onlara da.
Şimdi bu hesapla blog açtığıma göre ölümüne dürüst olamayacağım. Ne kadar kötü. Başka bir hesap mı yapsam nedir? Yoksa orada bir yerlerde zaten kimliğimi belirtmediğim bir hesabım var mıdır........
"The L Word" izliyorum ben. Herkese aynı şeyi söylüyorum, şaka gibi. Güzel bir dizi, izleyin ama emin olun kendinizden önce. Ayrıca OST'unun bu kadar güzel olabileceğini tahmin etmiyordum. Aralarından çok güzel şarkılar çıkıyor, yani öyle müzikler ki bunlar, sahne çok mühimken sahneyi sallayıp hatta durdurup müziği çıkarmaya çalıştığım çok oldu. Ama bu yaşadığım andan sizinle sadece çok çok sevdiğim iki tanesini paylaşmak istiyorum. Birincisi; Esthero - I Drive Alone, İkincisi; Copper Wemmin - Bleeding Rivers. Dinlenmeli diye düşünüyorum ister istemez. Ayrıca dizinin başka bir olayından bahsetmem gerekirse ki spoiler vermeyeceğim merak etmeyin. L Word'de şöyle bir şey var.. Şimdi bir sürü kadının etrafında ve aşk hayatında geçen bir dizi olduğu malum, sizi bambaşka duygulara sürüklediği de oluyor. Kadınla yaşanan ilişki o kadar yoğun oluyor ki bazen, garip hissetmenize ve depresyona girmenize sebep oluyor. Karakterler o kadar oturmuş ve o kadar güzel biçimlendirilmiş ki, şaşırıyorum bazen. Beni ardı ardına şok edebilen çok az "dram ve aşk" dizisi var çünkü. Özellikle bu dizi daha önce kimsenin bakmadığı bir bakış açısını yakalamış durumda, kadınxkadın ilişkisi... Duygusallığın ve ince düşünceler tavana vurmuş ve ölümüne derin yaşanıyor, öyle ki, bazen yarısında kapıyorum diziyi, fazla geliyor O_O; Hala insanlar durup bana "The O.C süperdi olm" ya da "Gossip Girl var, çok manyak" diye gelebiliyorlar anlayamıyorum. Adamlar bildiğin beyin yıkıyorlar, güzel kıyafetler, fazla güzel(leştirilmiş?) ve ölümüne ince kızlar, birbirlerine ihanet eden en iyi arkadaşlar, 1239081391 tane sevgili, birbirlerinin ilişkilerini kıskanan garip aileler, marka takıntısı ve bunun üzerine dönen bir hayatın anlatıldığı ve dünyayı sarsan diziler... Algım dışı. Bir de çok büyük aşk yaşıyorlarmış gibi anlatmıyorlar mı... Anlayamıyorum. Anlayamayacağım da... Garip. Eleştiriyorum, kendime eleştiriyorum, gerilmeyin, insanlar özgür izlemek istedikleri şeyleri. Yakın arkadaşlarımdan birisi de izliyor ve çok seviyor... yapacak bir şey yok.
İşte öyle, hazır uyku düzenimi düzeltmişken gidip yatmayı ve uyumayı uygun görüyorum kendime, gidiyorum.. İyi geceler de diliyorum bir yandan.
Venus buradaydı ~
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder